நான்
பகடை விளையாட்டிற்குப்
பழக்கப்பட்டவனில்லை;
வலுக்கொண்டு திணிக்கப்படுகின்றேன்.
இல்லை,
வலியச் சென்று ஆடுகின்றேன்.
தோற்றாலும்,
வென்றாலும்
முடிவின்றி தொடர்கிறது
என் பகடை விளையாட்டு.
சில நேரங்களில்
வேடிக்கைப் பார்ப்பவனாக;
சில கணங்களில்
ஆடுபவனாக;
மற்றும் சில பொழுதிலோ
பகடையாகவும் மாறிவிடுகின்றேன்.
பகடை ஆடும் கைகள்
சோர்வடைவதே இல்லை.
எண்கள் மாறி மாறி வருகின்றன;
என் யூகங்கள் தோற்கின்றன.
நான் விளையாட்டின் அடிமை போல் மாறிவிடுகின்றேன்.
ஒவ்வொரு எண்ணிற்கும்
கற்பனை முலாம் பூசப்படுகின்றது.
எண்கள் தமக்குள் சேர்ந்து
எண்ணங்களின் போக்கை மாற்றிவிடுகின்றன.
ஆடிக் களைத்தோ
ஆட்டம் கலைந்தோ
ஆட எவரும் இல்லாத
அன்றைய பொழுதின் உறக்கத்தில்
எண்கள் சிறகு முளைத்தனவாய்
என் தவறுகளை எள்ளி நகைக்கிறது.
என் தூக்கம் கணத்துவிடுகின்றது.
பகடை விளையாட்டு
தொடுவானம்
தொடுவானத்தைப் போல நீ!
தூரமும் இல்லை.
பக்கமும் இல்லை.
இரண்டிற்கும் இடையில்
நான் ஏங்கிக் கிடக்கும்
ஒரு புள்ளியில்.
என்றேனும் வருவாய்
உனக்காக
25 முத்தங்களும்
கையளவு பொய்களும்
சேமித்து வைத்திருக்கிறேன்.
என்றேனும் வருவாய்;
ஒரு பார்வை பார்ப்பாய்;
சில வார்த்தை பேசுவாய் என்று.
தேவதையின் காதல்
நீ பேசும் பொழுதெல்லாம்
மௌனத்தை உடுத்திக் கொண்டாய்.
அழகானாய்.
உன் சாயலின்
ஒரு துளியை வாங்கி
எல்லா பெண்களும் அழகாகிவிட்டனர்.
உன் வார்த்தைகள்
உணர்வு தளங்களைத் தாண்டி
என்னை அழைத்துச் சென்றது.
நீ தேவதையானாய்.
உனது பிம்பங்களாகி
பெண்கள் எல்லாம் தேவதைகளானார்கள்.
நீ அவர்களின் இளவரசி.
இன்று,
ஒவ்வொரு விடியலும்
தீராத நமது காதலைப் பாடி
என்னைத் துயில் எழச் செய்கின்றது.
தொலைபேசுதல்
ஒரு கை பேசுகைக்கு
ஒரு கை துண்டிப்பானுக்கு
கண்களைத் தகவலுரைப் பெட்டிக்குமாய்
அவன் தொலைபேசுகிறான்.
கரையோர நந்தி
கரையோர நந்தியை
நுரைகள் மறைத்தால்
ஊரே மூழ்கிவிடும் என்று
அம்மா சொல்லிக் கேட்டதுண்டு.
கடைசி வெள்ளத்தில் கடனில் மூழ்கினோம்.
இன்று வரை எழுந்த பாடில்லை.
குழந்தை
அம்மாவின் டாக்டர் கனவையும்,
அப்பாவின் ஐஏஎஸ் கனவையும்
நெஞ்சில் கொண்டு
குழந்தை மட்டும் வளர்கிறது
தன் போக்கில்.